KOP Kwestionariusz osobowy dla pracownika

[1]


lub    

Do użytku prywatnego za darmo na zawsze!
Dla firm 90 dni bez żadnych limitów.

Wersja: 06.02.2013 | Pobrań: 2913 | Obowiązuje od: 02.06.1996
Brak głosów

Opis: KOP Kwestionariusz osobowy dla pracownika

Przepisy przewidują dwa wzory kwestionariuszy, w których pracownicy i kandydaci do pracy podają swoje dane osobowe: jeden dla kandydata ubiegającego się o zatrudnienie, drugi dla już zatrudnionego pracownika.

Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z 28 maja 1996 r.

Kwestionariusz osobowy dla pracownika wypełnia osoba, z którą został już nawiązany stosunek pracy. Pracodawca ma prawo żądać od pracownika podania innych jego danych osobowych: numeru PESEL lub danych związanych ze stanem rodzinnym, np. imion, nazwisk i dat urodzenia dzieci, jeżeli podanie tych danych jest konieczne ze względu na korzystanie przez pracownika ze szczególnych uprawnień przewidzianych w prawie pracy.

Pracodawca może również zamiast dwóch kwestionariuszy sporządzić tylko jeden dokument, w którym będą podane dane zarówno z pierwszego, jak i z drugiego kwestionariusza. Wówczas taki kwestionariusz musi być wypełniony i podpisany przez pracownika, a nie kandydata do pracy, gdyż będą się w nim znajdowały informacje, których podania nie można żądać od osoby ubiegającej się o zatrudnienie.

Taki kwestionariusz wypełniany przez pracownika (a nie przez kandydata do pracy) przechowuje się w części B teczki akt osobowych.

Podstawa prawna:

§ 6 ust. 2 pkt 1 w zw. z § 1 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia MPiPS z 28 maja 1996 r. w sprawie zakresu prowadzenia przez pracodawców dokumentacji w sprawach związanych ze stosunkiem pracy oraz sposobu prowadzenia akt osobowych pracownika (Dz.U. nr 62, poz. 286 z późn. zm.),
załącznik nr 1a do ww. rozporządzenia.

Cechy formularza:

Grupa formularzy:

Nota prawna:

Format XML dla programistów:

Zobacz format pliku XML dla programistów D R

Komentarze użytkowników:

Dodaj Twój komentarz

Treść tego pola jest prywatna i nie będzie udostępniana publicznie.
  • Adresy internetowe są automatycznie zamieniane w odnośniki, które można kliknąć.
  • Dozwolone znaczniki HTML: <a> <em> <strong> <cite> <code> <ul> <ol> <li> <dl> <dt> <dd>
  • Znaki końca linii i akapitu dodawane są automatycznie.